![](/sites/default/files/2022-04/Easter_1200x627%20px_3.png)
Πόσες φορές, αντικρίζοντας δυσάρεστες ή σκληρές εικόνες της πραγματικότητας, θα ευχόμασταν να είχαμε έναν τρόπο να τις αλλάζαμε; Να μπορούσαμε με έναν μαγικό τρόπο να ομορφύνουμε τις εικόνες και μαζί και τις ζωές των ανθρώπων που απεικονίζουν. Παιδιά που παίζουν χαρούμενα σε ένα όμορφο περιβάλλον, που έχουν πρόσβαση σε σχολείο και διαθέτουν βιβλία και σχολικά είδη, ενώ το καθαρό νερό είναι για όλο τον κόσμο αυτονόητο αγαθό.
Ο 11χρονος Phanakk από την Καμπότζη βίωνε μια πραγματικότητα χωρίς όνειρα, καθώς είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει το σχολείο, όταν η οικογένειά του μετανάστευσε στην Ταϊλάνδη για λόγους βιοπορισμού. Σε κάποια επίσκεψή τους πίσω στον τόπο τους, έμαθε για το Πρόγραμμα Αναδοχής της ActionAid από κάποιους φίλους του και ήθελε κι εκείνος να συμμετάσχει. Η ομάδα μας προσέγγισε την οικογένειά του και τους μίλησε για τη σπουδαιότητα της εκπαίδευσης και για το πόσο καθοριστική σημασία έχει για το μέλλον. Όπως και πολλά άλλα παιδιά της περιοχής του, ο Phanakk επέστρεψε στο σχολείο και κάνει όνειρα: «Θέλω να σπουδάσω και να έχω ένα καλό μέλλον, είπα στη μητέρα μου, έχω όνειρο να γίνω γιατρός και να φροντίζω εσένα και τον πατέρα και να γιατρεύω όλους τους αρρώστους στο χωριό», μάς μετέφερε με ένα πλατύ χαμόγελο.
Για την Jenisha από το Νεπάλ, η πραγματικότητα δεν είχε τίποτα δεδομένο και αυτονόητο, αφού ακόμα και τα δυο γεύματα την ημέρα ήταν για την οικογένεια ένας αγώνας: «Η μητέρα μου έκανε ό,τι δουλειά έβρισκε για να ζήσουμε, από οικοδόμος, αγρότισσα, μοδίστρα. Δύσκολα τα βγάζαμε πέρα κι έπρεπε να διαλέξει αν θα πάω σχολείο εγώ ή ο αδερφός μου-δεν μπορούσε να πληρώνει και των δυο μας τα σχολικά έξοδα. Έτσι, έπρεπε να αφήσω το σχολείο και να πηγαίνω μαζί της στις δουλειές. Οι δάσκαλοί μου, όμως, κανόνισαν μέσω της ActionAid να πάρω υποτροφία. Ήταν τεράστια ανακούφιση για μένα και για ακόμα 17 παιδιά από το σχολείο μου, που όπως εγώ θα το είχαν εγκαταλείψει», δηλώνει ενθουσιασμένη η 15χρονη μαθήτρια πλέον Jenisha.
Το σκληρό της πρόσωπο έδειξε από νωρίς η πραγματικότητα στην 10χρονη Tamary και την 7χρονη αδερφή της. Είχαν χάσει τους γονείς τους και φιλοξενούνταν από μια οικογένεια με την από κοινού στήριξη όλου του χωριού και των κρατικών επιδομάτων. Ο κυκλώνας Ana, που χτύπησε τη Ζιμπάμπουε τον Φεβρουάριο του 2022, κατέστρεψε το σπίτι και την περιουσία των κηδεμόνων τους, που δυσκολεύονταν πλέον να τις στηρίξουν. Τα κορίτσια ήταν ανάμεσα στα 2.300 άτομα που έλαβαν έκτακτη οικονομική ενίσχυση από τα προγράμματά μας στην περιοχή τους. Όταν τη ρώτησαν τι θα έκανε τα χρήματα που έλαβε, είπε ότι θα πήγαιναν για τα σχολικά τους έξοδα: «Θα αγοράσω σχολικές τσάντες και βιβλία για την αδερφή μου κι εμένα. Δεν είναι πολλά, αλλά και αυτά θα με βοηθήσουν στο όνειρό μου να γίνω νοσοκόμα», δήλωσε με αποφασιστικότητα.
Μέσα από το Πρόγραμμα Αναδοχής μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα χιλιάδων παιδιών όπως ο Phanakk, η Jenisha ή η Tamary. Παιδιά που στερούνται τα βασικά αποκτούν την ευκαιρία να αλλάξουν το μέλλον τους, πηγαίνοντας σχολείο. Αποκτούν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, με πρόσβαση σε καθαρό νερό και υγειονομική περίθαλψη, οι γονείς τους εξασφαλίζουν εισόδημα και μαθαίνουν να διεκδικούν τα δικαιώματα όλης της κοινότητας.
Είναι τελικά στο χέρι όλων μας να φτιάξουμε την πραγματικότητα που ονειρευόμαστε για όλο τον κόσμο. Δεν χρειάζονται μαγικοί τρόποι ή ευχολόγια. Με μικρές καθημερινές πράξεις αλληλεγγύης μπορείς να ζωγραφίσεις χαμόγελα στα πρόσωπα όλων των παιδιών!