![](/sites/default/files/2022-12/R226877_image_inside_1000x560px.png)
Τι συναισθήματα συνοδεύουν τη γέννηση ενός παιδιού σε όλο τον κόσμο; Είναι παντού η κάθε γέννηση μια αφορμή για γιορτή, είναι γεμάτη ελπίδα για μια νέα ζωή; Σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ο ερχομός ενός παιδιού είναι από μόνος του μια πρόκληση. Οι πρώτες ημέρες της ζωής του είναι ένας καθημερινός αγώνας, αλλά και το μεγάλωμα και η εξέλιξή του είναι γεμάτα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν.
Να σας ζήσει! Η πρώτη ευχή που συντροφεύει κάθε γέννηση και βγαίνει αυθόρμητα από τα χείλη όλων, χωρίς να συνειδητοποιούμε ίσως σε βάθος τη βαρύτητα και το πόσο δεν είναι πάντα αυτονόητη μια τόσο απλή ευχή. Στον αναπτυγμένο κόσμο, όπου η γέννηση ενός παιδιού δεν είναι και ένας αγώνας για επιβίωση, η έκφραση «να ζήσει» έχει αποκτήσει πια τυπική σημασία. Τι χροιά έχει, όμως, στις περιοχές όπου η γέννηση συνοδεύεται από την αγωνία για την επόμενη μέρα;
Η απουσία ιατρικών υπηρεσιών και υποδομών στοιχίζει τη ζωή σε εκατομμύρια παιδιά
Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, 2,4 εκατ. παιδιά έρχονται στον κόσμο για να ζήσουν μόλις μέχρι 28 ημέρες. Έλλειψη ιατρικής φροντίδας, τροφής, αντίξοες συνθήκες είναι παράγοντες μοιραίοι για την επιβίωση των νεογνών. H Asari από το Νεπάλ, περιγράφει τις δυσκολίες που συνάντησε η ίδια, αλλά και όλες οι γυναίκες της περιοχής της μέχρι να δημιουργηθεί το κέντρο τοκετού στο χωριό τους: «Στις 4 πρώτες εγκυμοσύνες μου, δεν πήγα ποτέ στον γιατρό. Για να πάω, έπρεπε να περπατήσω 4 ώρες κι αυτό ήταν επικίνδυνο για εμένα και για το μωρό στην κοιλιά μου. Από την άλλη, δεν ήξερα πόσο σημαντικό ήταν να με δει γιατρός. Την πρώτη φορά, οι πόνοι κράτησαν 3 μέρες και με ξεγέννησε η πεθερά μου, αλλά το μωρό πέθανε. Δυστυχώς κατέβαινε με τα πόδια κι έσκασε μέχρι να βγει. Μετά έχασα και δεύτερο παιδί στη γέννα, βγήκε νεκρό. Το τρίτο και το τέταρτο παιδί μου, τα γέννησα στον αχυρώνα, δίπλα στις αγελάδες, και με βοήθησε πάλι η πεθερά μου. Νιώθω τυχερή που επέζησα. Όταν ήταν να γεννήσω το πέμπτο παιδί, ευτυχώς είχε φτιαχτεί το κέντρο τοκετού στο χωριό μου και μπόρεσα να γεννήσω με ασφάλεια. Έκανα όλες τις εξετάσεις πριν και μετά τη γέννα. Με τη βοήθεια της μαίας, γέννησα πιο εύκολα, ένιωθα ασφαλής». Το κέντρο τοκετού, στο οποίο η Asari έφερε στον κόσμο το παιδί της, το δημιούργησε η ActionAid. Είναι ένα από τα έργα που υλοποιούμε μέσα από το Πρόγραμμα Αναδοχής. Η έλλειψη ιατρικών υποδομών είναι βασική αιτία θανάτου των νεογνών. Προβλήματα και επιπλοκές που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν στοιχίζουν τη ζωή σε εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο. Κέντρα τοκετού, καταρτισμένο προσωπικό, ιατρικός εξοπλισμός, ενημέρωση για τη σημασία της ιατρικής φροντίδας είναι μερικές από τις δράσεις μας που αυξάνουν τις πιθανότητες ενός μωρού στον αναπτυσσόμενο κόσμο να ζήσει.
Οι ελλείψεις σε βασικά αγαθά απειλή για την επιβίωση των παιδιών
Πέρα από την ιατρική φροντίδα, οι ιδιαίτερες συνθήκες σε κάθε περιοχή, όπως είναι οι συνθήκες υγιεινής, η επάρκεια τροφής, το νερό, είναι επίσης καθοριστικής σημασίας για τις πρώτες ημέρες, αλλά και για την περαιτέρω ανάπτυξη και εξέλιξη στη ζωή ενός παιδιού. Η παρατεταμένη ξηρασία στην ανατολική Αφρική έχει αυξήσει την βρεφική θνησιμότητα και φέρνει σε απόγνωση τις μητέρες που αναζητούν απεγνωσμένα φαγητό για τα παιδιά τους. «Δεν έχουμε πρόσβαση σε νερό και οι δεξαμενές νερού είναι πολύ μακριά. Μπορεί να μου πάρει και 5 ώρες για να φτάσω σε μια δεξαμενή και πάλι να μην βρω νερό. Η λειψυδρία επηρεάζει πολύ τα παιδιά μας. Δεν έχουν φαγητό και νερό και τα μωρά κλαίνε», λέει η Halimo από τη Σομαλιλάνδη, που περιμένει το 9ο παιδί της. Ως ActionAid στηρίζουμε τους πληθυσμούς που δοκιμάζονται από τις κρίσεις ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν, με έκτακτη ενίσχυση, με έργα υποδομής και διεκδικώντας τη λήψη μέτρων σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο. Τα παιδιά αποκτούν ευκαιρίες να επιβιώσουν, να μεγαλώσουν και να εξελιχθούν, να ζήσουν.
Στις γιορτινές ημέρες, μέσα στο κλίμα της χαράς, το μυαλό μας πηγαίνει αναπόφευκτα και σε εκείνους που δεν μπορούν να γιορτάζουν. Σε εκείνα τα παιδιά που περνούν τόσο εφήμερα από τον κόσμο, σε εκείνες τις μητέρες που η γέννηση συνδέεται με την αγωνία της επιβίωσης. Η ζωή τους είναι και στα δικά μας χέρια. Μέσα από το Πρόγραμμα Αναδοχής, μπορούμε να τους προσφέρουμε το πιο πολύτιμο δώρο, το δώρο της ζωής. Κάθε Αναδοχή μπορεί και κουβαλάει μέσα της την πιο απλή και ανεκτίμητη ευχή: να ζήσει!