![](https://actionaid.gr/sites/default/files/importArticle/media/1967024/education_nepal_cropped.jpg)
«Μάθε, παιδί μου, γράμματα», έλεγαν οι παλιοί. Και πράγματι, στην Ελλάδα μάς φαίνεται αδιανόητο για ένα παιδί να μην πηγαίνει σχολείο. Η κατάσταση, ωστόσο, δεν είναι παντού η ίδια. Τρεις σύντομες ιστορίες από Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική με θέμα την εκπαίδευση ανοίγουν ένα παράθυρο στον κόσμο και δίνουν μια ιδέα για το πώς η ActionAid αλλάζει τον κόσμο μέσα από την Αναδοχή.
Φωτογραφία:Abejehu Kebede/ ActionAid
Αιθιοπία: Όταν δεν υπάρχει σχολείο…
Ο Shede και ο Mekonen είναι αδέρφια και ζουν στην Αιθιοπία, όπου 1 στους 2 ανθρώπους ηλικίας άνω των 15 ετών δεν γνωρίζει γραφή κι ανάγνωση. Όταν ο Shede ήταν 3 χρονών, ο πατέρας τους πέθανε κι έτσι ο Mekonen που είχε μόλις κλείσει τα 12, ανέλαβε χρέη προστάτη στην οικογένεια. Συνολικά ήταν 11 αδέρφια και, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, κάποιος έπρεπε να βοηθήσει τη μητέρα να φροντίσει τα παιδιά, ήταν ζήτημα επιβίωσης. Το σχολείο ήταν πολύ μακριά κι έτσι ο Mekonen δεν μπορούσε να τα συνδυάσει και τα δύο, δουλειά και γράμματα: άρχισε να βόσκει τα ζώα και να καλλιεργεί τη γη, παντρεύτηκε σε ηλικία 20 ετών και σήμερα, στα 25 του, είναι ήδη πατέρας. Στενοχωριέται που δεν πήγε σχολείο και είναι κάτι που υπόσχεται πως δε θα το στερήσει από την κόρη του.
Ο Shede ευτυχώς στάθηκε πιο τυχερός, αφού εντωμεταξύ η ActionAid έκτισε σχολείο κοντά στο σπίτι του, δίνοντάς του την ευκαιρία να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον: «Είμαι 15 χρονών και ξεκίνησα το σχολείο όταν ήμουν 11. Άργησα πέντε χρόνια να πάω, γιατί δεν είχαμε σχολείο στο χωριό. Μετά μας έφτιαξε σχολείο η ActionAid και η οικογένειά μου με έστειλε αμέσως. Μου αρέσουν πολύ τα γράμματα και δεν κάνω ποτέ απουσίες. Αν δεν είχε φτιαχτεί το σχολείο εδώ, θα παντρευόμουν από μικρός και θα προσπαθούσα να θρέψω την οικογένειά μου, όπως ο Mekonen και τα μεγαλύτερα αδέρφια μου».
Φωτογραφία: ActionAid
Γουατεμάλα: Όταν το σχολείο δε θυμίζει σχολείο…
Στη Γουατεμάλα, όπως και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, οι ελλείψεις είναι τεράστιες και τα σχολεία υπολειτουργούν: τα κτίρια είναι επικίνδυνα, οι μαθητές δε χωρούν στις αίθουσες και κάνουν μάθημα στο πάτωμα ή κάτω από τα δέντρα, όταν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες, η κυβέρνηση δε διορίζει δασκάλους και χρειάζεται άσκηση πίεσης από τους κατοίκους, με τη συνδρομή οργανώσεων όπως η ActionAid...
Ο 27χρονος σήμερα Esli Manuel Gonzalez συμμετείχε ως παιδί στο πρόγραμμα Αναδοχής, στη συνέχεια σπούδασε και εργάζεται πλέον ως δάσκαλος, αφού η αγάπη του για τη μάθηση δεν έπαψε ποτέ να τον συντροφεύει. Όπως λέει και ο ίδιος: «Η ActionAid στήριξε πολύ την εκπαίδευση στην περιοχή μου. Σε ορισμένα χωριά έχτισαν κουζίνες κι επιπλέον αίθουσες στα σχολεία, που τις επίπλωσαν με θρανία και καρέκλες. Έγινα δάσκαλος, γιατί μου αρέσει πολύ να δουλεύω με παιδιά, μαθαίνεις πάντα κάτι καινούργιο».
Φωτογραφία: Sabin Shrestha/ ActionAid
Νεπάλ: Όταν σου απαγορεύουν να πας σχολείο…
Κάτι αντίστοιχο βίωσε η Kamala. Από τότε που οι γονείς της έφυγαν για την Ινδία ως οικονομικοί μετανάστες, συχνό φαινόμενο για τους Νεπαλέζους, βρέθηκε να ζει με τη γιαγιά της. Δυστυχώς η μεγαλύτερη γενιά δεν αναγνωρίζει τη σημασία της εκπαίδευσης, ιδίως για τα κορίτσια. Τις ίδιες αντιλήψεις, λοιπόν, είχε και η γιαγιά της. Σήμερα η Kamala είναι 14 ετών και αφηγείται τι συνέβη: «Αν και μένω κοντά στο σχολείο, σταμάτησα να πηγαίνω για έναν χρόνο. Έμεινα μόνη με τη γιαγιά μου, που είναι μεγάλη σε ηλικία και άρρωστη. Δεν υπήρχε κανείς άλλος να τη φροντίσει... Έβλεπα τους φίλους μου να πηγαίνουν σχολείο και στενοχωριόμουν, ήθελα να πάω κι εγώ, αλλά η γιαγιά μου δε με άφηνε. Έλεγε ότι είμαι κορίτσι και δεν έχει νόημα το σχολείο, καλύτερα να κάνω καμιά δουλειά. Μια μέρα ήρθε ένα κορίτσι από την ‘ομάδα παιδιών’ που έχει δημιουργήσει η ActionAid και προσπάθησε να της αλλάξει γνώμη. Αρχικά η γιαγιά μου επέμενε, αλλά το κορίτσι ερχόταν ξανά και ξανά και τελικά την έπεισε. Θέλω μια μέρα να βοηθήσω κι εγώ άλλα παιδιά να πάνε σχολείο. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός και να βοηθάω όσους έχουν ανάγκη».
Το δικαίωμα στην εκπαίδευση είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα, όμως ακόμα και στις μέρες μας καταστρατηγείται. Η ActionAid θέλει όλα τα παιδιά του κόσμου να πηγαίνουν σχολείο και κάνει ό,τι μπορεί για να το επιτύχει. Μαζί μπορούμε να επιτύχουμε πολλά περισσότερα!